“प्रमाणपत्रले सीपको मूल्यांकन गर्दैन” आमिर खान

प्रकाशित मिति :2017-07-12 08:35:05

म शिक्षा क्षेत्रको मान्छे होइन । एउटा कलाकार हुँ । सिर्जनशिल व्यक्ति हुँ । तपाईहरु मभन्दा धेरै जान्ने हुनुहुन्छ । धेरै वर्षदेखि शिक्षा क्षेत्रमा काम गरिरहनु भएको छ । तर पनि म शिक्षासँग सम्बन्धित केही चासो भने राख्छु ।
केही वर्ष पहिलेदेखि मैले केही फिल्म निर्माण गरेको थिए । ‘तारे जमिन पर’ र ‘थ्रि इडियट्स’ । यी दुबै फिल्म शिक्षासँग सम्बन्धित थिए । शिक्षाका मुद्धा उठाएका थिए ।
त्यसैले मैले यी फिल्म निर्माण गर्नु अगाडि वर्तमान शिक्षा प्रणाली, अवस्थाका बारेमा केही अनुसन्धान गरेको थिए । केही जानकारी बटुलेको थिए । र मैले मेरो अनुसन्धानबाट केही कुराहरु पत्ता लगाएको थिए । जुन कुरा आज म यहाँ अभिभावक, शिक्षकहरु माझ राख्न चाहन्छु ।
मलाई थाहा छैन म कति सही वा गलत छु भन्ने । तर मेरा मनमा लागेका केही भावनाहरु राख्न चाहन्छु ।
सबैभन्दा पहिले भन्न चाहन्छु कि प्रत्येक बच्चा विषेश हुन्छ । प्रत्येक बच्चामा तपाई हामीमा जस्तै कुनै न कुनै क्षमता हुन्छ र उसै गरी केही कमजोरी पनि हुन्छन । ममा पनि कमजोरीहरु छन् । तपाईहरुमा पनि केही कमजोरीहरु छन् । त्यसै गरी हरेक बच्चामा केही न केही कमजोरी र क्षमता हुन्छ नै । र हामीलाई अभिभावकका रुपमा, शिक्षाप्रेमीका रुपमा बालबालिकाको क्षमता पहिचान गर्न सक्नुपर्छ ।
बच्चाले के चाहन्छ ? उसको कस्तो क्षमता छ भन्ने हामीले खोज्नु पर्छ । पत्ता लगाउन सक्नु पर्छ । त्यसका लागि हामीले उसलाई सहयोग गर्नुपर्छ । उसको कमजोरीमा पनि उसलाई सहयोग गर्नुपर्छ ।
म धेरै जसो सुन्छु कि स्कुल सञ्चालकहरु भन्छन कि हामीकहाँ पढ्ने सबै विद्यार्थी पास हुन्छन् । राम्रो अंक ल्याउँछन । तर म उहाँहरुलाई सोध्न चाहन्छु कि तीमध्ये कति बालबालिकाहरु खुसी छन त ?
मेरो प्रश्न यो हो । हामीले कसरी खुसी बनाउनेहरु उनीहरुलाई । हामी पढाइ लेखाइ त सिकिहाल्छौ । जब हामीलाई सिक्नुपर्ने हुन्छ हामीले जसरी पनि सिक्छौ ।
हामीले बनाएको एउटा फिल्म छ थ्रि इडियट्स । रिलिजहुनु भन्दा अगाडि हामीले धेरै ठाउँमा ‘स्क्रिनिङ’ गरेका थियौ । जसमध्ये मुम्बईको एउटा कारखानामा काम गर्ने कामदारहरुलाई फिल्म देखाएका थियौ । र हामीले उनीहरुको फिल्मप्रतिको प्रतिक्रिया बुझ्ने गरेका थियौ ।
जसमध्ये उक्त कम्पनीको एउटा कामदारले मलाई सोध्यो कि “सर फिल्मको अन्त्यमा त तपाईलाई प्रमाणपत्र त मिल्ने कुरै भएन त्यो त अरु कसैलाई मिल्यो, तपाई कसरी यती ठूलो बैज्ञानिक बन्नु भयो ।” चार सयभन्दा बढी पेटेन्टस तपाईका नाममा छन् ।
मलाई यो निकै गम्भीर विषय लाग्यो । र वास्तवमा यो गम्भीर विषय पनि छ ।
जब हामी कुनै तह उत्तीर्ण हुन्छौ । तह प्रमाण स्वरुप हाम्रा हातमा प्रमाण पत्र आउँछ । जसले हामी पढेलेखेको भनिदिन्छ । तर वास्तवमा हामी उक्त प्रमाणपत्रले भने झैँ पढे लेखेका छौ कि छैनौ हामी त्यसमा विश्वस्त हुन सक्दैनौ । तर, जब हामी शिक्षित हुन खोज्छौ । तर उक्त प्रमाणपत्रले अर्थ राख्दैन ।
त्यसपछि मैले उसलाई आफनैबारे एउटा प्रश्न सोधे कि, “तपाईको नजरमा के म राम्रो कलाकार हुँ ?” उसले भन्यो, “हो तपाई राम्रो कलाकार हो ।” म राम्रो कलाकार भएको उसलाई विश्वास छ । मेरा दर्शकहरुलाई विश्वास छ । तर म राम्रो कलाकार भएको प्रमाणित गर्ने कागज मसँग छैन् ।
तर म राम्रो कलाकार हुँ भन्ने धेरैलाई विश्वास छ । त्यसपछि मैले उसलाई एउटा प्रश्न सोधे कि ? के तपाई तपाईको मालिकले भन्नु भयो कि तपाई निकै राम्रो कटिङ गर्ने मान्छे हो ? के तपाईलाई तपाई राम्रो कटिङ गर्ने मान्छेको भन्ने कुनै कागज छ । जसले तपाईलाई राम्रो कटरका रुपमा परिभाषि गर्छ ?
शिक्षा भनेको परीक्षामा प्राप्त गरेको अंकभन्दा निकै माथि हुन्छ । ग्रेडभन्दा निकै माथि हुन्छ । शिक्षा तपाईले के सिक्नु भयो त्यही हो । शिक्षामा ज्ञान मात्रै हुँदैन । हामी आफ्ना बालबालिकालाई मानवका रुपमा विकास गरिरहेका हुन्छौ । जीवनमा इज्जतका साथ जिउन सकोस, कसैलाई सहयोग गर्न सकोस, कसैको अनुहारमा खुसी ल्याउन सकोस । यसै किसिमले हामीले बालबालिकालाई विकास गरिरहेका हुन्छौ ।
हामीले जहिले पनि कक्षाकोठामा पहिलो, दोस्रोका रुपमा विद्यार्थीलाई वर्गिकरण गर्छौ । घरमा पुग्ने वित्तिकै सोध्छौ ? के भयौ भनेर ? यदि बच्चा दोस्रो भयो भने गाली गर्छौ । यसले बच्चामा जसरी पनि पहिलो हुनु जरुरी ठान्छ । जब उ नर्सरीदेखि नै हामी पहिलो हुनु जरुरी बनाइदिन्छम । त्यस खालेका छाप बस्छ । त्यसपछि उसमा म जसरी पनि अब्बल हुनु जरुरी छ भनिन्छ । जब उ २१ वर्षको हुन्छ तब उ स्वार्थी हुन्छ । हामीले बच्चैदेखि नै सिकाएका हुन्छौ कि तिमी आफू पहिलो हुनुपर्छ अरु जेसुकै होउन । एउटा युवाको मानसिकता नै के हुन्छ भने म अगाडि हुनुपर्छ, म राम्रो हुनुपर्छ अरु जे सुकै होउन मतलब भएन ।
तर म के चाहन्छु भने, मेरो मन के भन्छ भने यदि हामीले आफ्ना बालबालिकालाई जब घर आउँछ तब कति मास्र्क आयो भन्दा पनि तिमी आज कसलाई सहयोग ग¥र्यौ ? यसले अरुलाई सहयोग गर्नु जरुरी छ भन्ने ठान्छ । स्कुल त्यही जान्छ । पुस्तक त्यही पढ्छ । तर जब उ युवा अवस्थामा पुग्छ तब उ आफ्नोबारे सोच्नेभन्दा पनि समाजका बारेमा अरुका बारेमा सोच्ने खालको बन्छ ।
(अभिनेता आमिर खान दिएको प्रवचनको अंश)

    Comment Here!

Related NEWS
मुख्य खबर

यी हुन सबैभन्दा महंगा स्कूलहरु, भर्ना मै लाखाै असुल्छन

हरेक वर्ष शैक्षिक सत्रको सुरुवातमा निजी विद्यालयहरुले लिने शुल्कको विषयलाई लिएर विवाद निस्कन्छ । हरेक

बसको ठक्करबाट बालिकाको मृत्यु, यातायात ठप्प

काठमाडौं/बैशाख ९– बर्दियाको राजापुर क्षेत्रमा बसको ठक्करबाट बालिकाको मृत्यु भएपछि यातायात ठप्प भएको छ ।

Read more
ताजा अपडेट
Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE